( 127 ) رقعات عالمگيرى ( ادبيات فارسى ، منشآت - فارسى ) از : عالمگير پادشاه ( م 1118 ق ) صد و هشتاد و يك نامه ( رقعه ) كوتاهى كه عالمگير شاه به فرزندان وبرادران خود نگاشته ، دراين رساله براى آموزش نامه نويسى ، جمع آورى شده است . كسانى كه عالمگير شاه اين نامه را خطاب به آنها نوشته ، و براى هر كدام القابى اختصاص داده ، در مقدمهء رساله چنين معرفى شده‌اند : - / « پور خلافت و فرزند سعادت توام » : كنايه از پاشاه زادهء كلان سلطان محمد معظم المخاطب به شاه عالم بهادرست ، و در بعض جا سلطان محمد اعظم شاه بهادر بهادر پادشاهزاده ديگر نيز به « فرزند سعادت توام » ملقب شده . - / « فرزند عاليجاه » : خاصة القاب سلطان محمد اعظم شاه بهادر است . - / « برادر نامهربان » : عبارتست از داراشكوه برادر كلان آنحضرت ؛ - / « فرزند زاده عزيز » و « فرزند زاده بهادر » : اراده است از محمد معزالدين بهادر پسر كلان شاه عالم بهادر ؛ - / « محمد بيدار بخت بهادر مهين پور سلطان محمد اعظم شاه بهادر و فرزند زادهء عظيم القدر » : مراد از محمد عظيم الدين بهادر پسر دوم شاه عالم بهادر ؛ - / « عمدة الملك مدار المهام » و « آن فدوى » اشاره است از اسدخان كه بعد فوت شايسته خان به خطاب امير الامرا سرافراز يافته ؛ - / « خان فيروز جنگ » انتخاب است از خطاب غازىالدين خان بهادر ، - / « فيروز جنگ » و « نصرت جنگ اختصار » القاب ذوالفقار خان بهادر نصرت جنگ ؛ - / « ميرزا بخشى » : ايماست از ميرزا صدرالدن محمد خان صفوى ؛ - / « مير آتش از تربيت خال » و « حميد » فقط اختصار اسم حميد الدين خان بهادر . آغاز : بسمله . بعد انشاى ثناى پادشاهى كه سلطنتش مصون از زوال و انتقال است و پس از املاى ستايش جهان پناهى كه حلقهء بندگيش سرتاسر سلاطين عالمگير اورنگ زيب همايون فال .